De vlindertuin

Ferry zag een prachtige oranje vlinder vliegen in de tuin van het appartement. Direct internet ingeschakeld om uit te vinden, welke vlinder en of er wellicht een vlindertuin hier op Curaçao aanwezig zou zijn.

Het is de passiebloem vlinder.

En ja, inderdaad er is een vlindertuin.

Aantekening gemaakt, om daar toch zeker heen te gaan.

Vandaag was het zover. 

We gingen eerst naar het strand, hoewel er vandaag af en toe wat druppeltjes vielen uit een grijze lucht. 

Maar tussendoor scheen de zon en qua temperatuur zaten we goed.

Enfin, om half 2 gingen we voor de 2de keer naar het visrestaurant PURUNCHI.

Deze keer had ik koraalduivel (lionfish) en Ferry tonijn met tutu.

Tutu is zoete funchi.

Ik moet gaan sleutelen aan mijn gefrituurde polenta (funchi)….hier is die veel lekkerder.

Kan natuurlijk aan het meel liggen….

Het is bij Pu echt top!

Van de buitenkant kun je niet zien wat men daar te bieden heeft.

Maar de kenners weten Purunchi te vinden.

Je moet reserveren. Buiten in de rij staan, heeft geen zin.

De eigenaresse heeft gevoel voor humor, soms ten koste van deze of gene, de lachsalvo’s zijn een weldaad voor de mens.

Om een uur of 3 waren we klaar om met behulp van MAPS.ME een bezoekje te brengen aan de vlindertuin aan de kanarieweg.

Het had nog heel wat voeten in de aarde, om bij KINDERDAGVERBLIJF DE VLINDER aan te komen hahahahaha!

Vergeten om een foto te maken van het bord en we komen daar niet meer in de buurt

Dus, nee, Curaçao heeft geen vlindertuin :))

We zijn bij het KLM kantoor geweest.

Vandaag, maandag, waren wij er weer precies om 08.00 uur.

Toch waren wij de tweede. :))

Maar we hebben andere stoelen!

Met meer beenruimte. We moeten slapen aan boord, want we komen de volgende dag, vrijdag, om 11.00 uur aan.

Dan kunnen we doortrekken en jetlag voorkomen.

Nu zitten we op het strand van het Avila Beach Hotel.

Het is nog niet echt zonnig, maar dat komt vast goed.

Het breekt open ♥️

In de vorige blog heb ik het gehad over Campo Alegre, het kamp waar nooddruftige mannen terecht konden met hun ’probleem’.

Nu weten we dat Campo Alegre niet meer in bedrijf is.

Dirck vertelde dat het terrein te koop is, maar veel te duur in de verkoop. Iedereen haakt af.

Er zijn daar in elk geval geen vrouwen meer, die zich verkopen voor een bruidsschat.

Hoeren zijn er wel. Hun hang-outs zijn voor de deur van barretjes.

Iets van alle tijden, nietwaar..

We hebben bij Avila licht geluncht.

We hadden weer mazzel!

Wel twee cappuccino betaald, een Awa di limunchi en een nachos, maar niemand is het geld voor de bedjes komen innen.

Het K huis logeerde altijd in dit hotel, deze keer niet, ze zitten in het van der Valk Hotel.

Tegenwoordig het duurste.