Tweede keer CAS ABOU

We waren glad vergeten, dat de bedjes hier keihard zijn.

Niet meegevend en je kunt ook geen matrasjes huren.

De vorige keer waren er schooiende vogeltjes, maar toen was alles op de foto scherp, behalve de vogeltjes

De vogeltjes hebben mij deze keer in de steek gelaten. Ik kon ze zelfs niet lokken met een beetje suiker (suikerdiefjes)

Gisteren heeft Ferry koraalduivel gegeten. Op Curaçao wordt ie lionfish genoemd.

Deze indringer is buitengewoon schadelijk voor het koraal rond Curaçao.

Zelfs toeristen hebben toestemming om deze vis af te schieten. Te harpoeneren.

Het vlees is wel heel smakelijk, dus als wij zondag weer bij Purunchi gaan lunchen, hoop ik dat ze lionfish hebben.

Deze pelikaan heb ik kunnen fotograferen vanuit een raam bij Purunchi.

Hij lust ook graag vis. De

In zee, lagen deze twee cruise schepen met veel Amerikanen aan boord.

Vanavond voor de laatste keer naar Pirate Bay voor happy hour cocktails en een pizza.

Ferry kwam er achter, dat er op de kanarieweg een vlindertuin is.

Die gaan we meepikken 

Vanmorgen, 27 januari, voor het eerst een wolkenloze hemel toen de zon opkwam.

Meestal zijn er prachtige wolkenformaties, die langzaam oplossen, naarmate de zon aan kracht wint.

Een dag met van alles wat.

Koffie bij Harun en eindelijk kennisgemaakt met zijn mooie vrouw Isabel.

Daarna zijn we naar de supermarkt Esperamos gereden voor walnotenbrood. Yes!

Lekker stevig brood, dat willen wij graag.

De tijd schoot op en om nog naar een beach te gaan waar je genoegen moet nemen met een niet zo mooie plek..dat zagen we niet zitten.

Naar Punda gereden, naar Hotel Avila, om te informeren wat het kost om op hun beach te zwemmen en zonnen.

Let wel, een van de duurste hotels van Curaçao.

Ferry dacht dat het zoveel zou gaan kosten, dat wij ons dat niet zouden kunnen veroorloven . :))

Maar dat viel reuze mee, want p.p. ben je 18 Ang kwijt, inclusief een bedje.

Niet goedkoop, maar voor een bijzondere plek, een redelijke prijs.

Bij Mambo Beach kost het ongeveer hetzelfde.

Daarna zijn we gereden naar de Zuikertuin Mall.

Die stond nog op de planning.

Ik ken de Malls in Amerika en van die word ik niet blij.

Zuikertuin is heel kleinschalig en keurig.

Ferry heeft zijn eerste ijsje gehad en we hebben verder niks gekocht.

Deze goten had je vroeger aan weerszijden van de Gravenstraat in Paramaribo.

Er liep nooit heel veel water door de goot, dus renden Roy en Frank een paar stappen links, sprong naar rechts, een paar stappen rechts en dan weer terug.

Dat ging heel rap, dus ik moest het ook wel leren :))

Zij liepen altijd met mij van huis naar school en vice versa.

We zitten nu bij NIFFOS , of Niffo Huts., aan de happy hour Caipirinha en we hebben burgers besteld.

Ferry een tonijnburger en ik een Niffoburger.

Met zoete aardappelfrietjes.

Was weer erg lekker 

De vorige keer had Ferry, met z’n verkoudheid een Ceviche en ik een bayongo.

Er is een soort reünie, of zoiets, van een wit kantoor.

Die hebben het zeer naar de zin en kanen flink door, van wat aangevoerd wordt.