Otrobanda en Barbara Beach

We hadden een plannetje vandaag.

Ik heb een klein wasje gedaan en Ferry heeft het spul opgehangen in de tuin, achter het appartement.

Het zonnetje scheen, wat kan een mens meer verlangen.

Toen op weg naar Otrobanda, naar de huizen achter het Brion hotel

Dank Linda

Een theatertje in de voormalige kunuku

Tegenwoordig wereld erfgoed.

We hebben een beetje gezworven in de buurt.

Op een gegeven moment werden we aangesproken door een man die keurig Nederlands sprak.

We kregen een heel verhaal te horen, over Robin Hood enzo 

Hij had in Den Haag gewoond en hij hielp nu de behoeftige mensen in de buurt. Of wij 5 gulden wilden bijdragen ..

De volgende die behoefte had aan geldelijke ondersteuning had geen verhaal. Simpel, of wij wat konden missen..

Ik ben gecharmeerd van de wijk.

Enfin, op een gegeven moment heb je alles wel gezien.

Ook Frieda Kahlo als bakkersvrouw 

En een huis met opengewerkte houten panelen, die mij altijd doen denken aan New Orleans en aan de oude huizen in Port of Spain. Prachtig!

We hebben nog wat gedronken op een terrasje en geluncht bij Marshe Bieuw de overdekte oude markt.

Lange tafels en plekken waar je eten kon kopen.

Heerlijk eten!

En toen was het tijd om op zoek te gaan  naar Barbara Beach.

Ik wilde Ferry daar kennis mee laten maken.

In 1963 moest je al betalen voor dit prachtige strand.

Mijn broer en schoonzus hadden een weekendhuisje; Tampat Senang, aan Spaanse Water en de beschikking over een klein zeilbootje en een motorbootje.

Via Spaanse Water kon je met een bootje, bij Barbara Beach komen.

Dan betaalde je niks.

Ferry en ik waren bereid te betalen, maar dat kan niet eens meer. Het is tegenwoordig een privé strand.

Wat een teleurstelling!

Niet lang getreurd! Dan gingen we naar Mambo Beach.

Waren we ook nog niet geweest. Heel relaxt. 

Hartstikke leuke plek!

We hebben drie druppels regen gevoeld, toen we daar op een bedje lagen, maar toen we om kwart voor 5 terugreden naar ons thuis voor een maand, konden we zien dat het heftig geregend had en eenmaal bij Kaya Kashimiri, kwam het met bakken uit de hemel. Lekker voor de was!