Mijn geest moet nog landen

Vanuit het vliegtuig aanvliegend op Curaçao 

Fysiek zijn we er. Mijn geest is nog onderweg, maar dat kan ook niet anders, met deze snelle manier van reizen.

Ik moet wennen aan het appartement.

Er is minder kast/bergruimte dan ik had gehoopt.

Ik zit te schrijven om 3.30 uur plaatselijke tijd, want slapen lukte niet meer. Ook dat is wennen.

We hebben een fijne vlucht gehad. Prettige stewardessen, die de toiletten goed in de gaten hielden.

Eten was minder, maar ik verwacht nooit culinaire hoogstandjes in de lucht.

We werden opgehaald door Ross Rental Cars en naar hun kantoor gebracht.

Daar kregen we onze huurauto. Een Hyundai i10, donkerrood. Leuk karretje, een automaat.

Toen op pad naar Kaya Kashimiri, naar ons appartement voor de maand januari.

Was nog wel even zoeken, ondanks MAPS.ME

Kennisgemaakt met onze gastheer Ed.

Koffers naar binnen en op zoek naar de zee, waar een leuk restaurantje moest zijn, volgens Ed.

Het begon al aardig donker te worden, maar tegenover het restaurant kon ik deze foto’s scoren.

Ook direct kennisgemaakt met de prijzen van een hapje en een drankje.

Terug in het appartement, begonnen met uitpakken, het daarna opgegeven, gedoucht en in bed gekropen.

Het was al laat.

Airconditioning; ook aan wennen, maar het gaat lukken!