Grote Kenepa (Abou) en de volgende dag

Grote Knip, of Abou 

Er lopen slanke, gevlekte varkens op het strand.

Nee, geen vieze mensen met vlekken van de muggenbeten!

Echte varkens

Het is werkelijk waar, een prachtig wit strand.

En we waren lekker vroeg!

Nu konden we kiezen waar we gingen zitten/liggen.

Daar hebben we Noah gebeld om hem te feliciteren met z’n 7e verjaardag.

Door het tijdsverschil en de andere manier van tijdsbesteding waren we glad vergeten, dat hij maandag jarig was. 

Om kwart over 12, toen wij aanstalten maakten om te vertrekken, was het strand weer aardig vol.

We zagen een stel, een beetje mismoedig rondkijken en dat gaf ons de gelegenheid om een groots gebaar te maken.

Zij mochten onze bedjes onder de palapa hebben.

Een stel uit Chicago, voor een weekje op Curaçao.

Zij blij, wij blij.

En toen de lange weg naar het landhuis Dokterstuin, alwaar een kriyoyo restaurant.

Ik heb al van iemand gehoord, dat het steeds over eten gaat, maar wat is er belangrijker om jezelf in stand te houden?

En als het dan ook nog smakelijk, gezond en bijzonder is..

En dit eten was bijzonder.

Mijn drinken was gemaakt van oregano. Heerlijk!!

Wat Ferry had en ik niet, was rijst met bonen bij de bakkeljauw (salt fish)

Dit is het landhuis en een van de kamers 

Wanneer we teruggaan naar Ptatakondre, hoop ik dat we alles gedaan en gezien hebben.

En vooral goed gegeten hebben van de locale keuken.

Ik had vandaag bijvoorbeeld gebakken funchi.

Wat mij betreft niet anders dan gebakken polenta, maar tóch!

En de gebakken banaan hebben we ook in de Surinaamse keuken.

De salt fish, bakkeljauw, was bijzonder lekker klaargemaakt. Lekkerder dan ik het uit de Surinaamse keuken ken.

En het oregano drankje was verfrissend en absoluut nieuw voor mij.

Het is woensdag de 25ste.

Nieuwe dag, nieuwe kansen. We zijn op Porto Mari, omdat ik er 100% zeker van was, dat er hier grote palapa’s waren en wij de vogeltjes op een drup mango smoothie hadden getrakteerd NOT!

Volgens mij begint het door elkaar te lopen.

Hoog tijd om mijn eigen blog te gaan lezen hahahahaa

In elk geval waren we zo vroeg (eerst koffie bij Marfa’s hanghout (voorheen Williwood) voor een cappuccino.

Nu was ze aardig…..niet ronduit onbeschoft.

Ik wist wel dat zij mij als Antilliaanse ingeschat had.

En dan hoor je onbeschoft te zijn... Tegen Ferry was ze direct de eerste keer, poeslief.

Ik had mij voorgenomen, dat als ze nu weer onheus zou zijn, de bom zou barsten.

Ik heb wel eerst 3x goedemorgen moeten zeggen en ze gaf eerlijk toe, dat zij mij voor een local hield. I’ve just rested my case..

Zij heeft een samenwerkingsverband met https://www.virgillschickenandwaffles.com/

Heel interessant 

Hier, op het strand, kennisgemaakt met een oud stel uit Rotterdam.

Allebei 71..zou het waar zijn, dat wij er jonger uitzien dan we zijn? 😇

Verzoek van Ferry; of ik wil laten zien wat hij heeft bedacht en uitgevoerd om zijn handdoek op de plek te houden en wat ik GEKOCHT heb. :))

Ferry’s knutselwerkjes

En the man himself, met mijn pet :))

Mijn gekochte klemmen

Van het strand, gereden naar Kas di peskado Purunchi.

Wij dachten dat het niet nodig zou zijn, om te reserveren… Ha!

We kwamen daar en er stond een rij!

Gelukkig mochten we aanschuiven bij een tafel voor 6.

‘Gezellig’ bij 4 andere Nederlanders :((

Het eten was top!

We gaan nog een keer, reserveren en vragen expliciet om een tafel voor twee.

Mijn Red Snapper al voor de helft soldaat gemaakt

Ferry had Lion fish

De vis wordt zo voor je uit zee gehaald, dus de volgende keer hoop ik dat ze weer Lion Fish hebben. Ik heb geproefd, heerlijk!!