Flamingo’s

Deze flamingo’s komen van internet

Bij St Willibrordus en bij de zoutpannen van Jan Kok, kun je flamingo’s zien.

Toen ik mijn camera met gesloten beurs ‘kocht’ bij Nivo Schweitzer, heb ik onder andere een super telelens ingeleverd.

Deze camera heeft een bescheiden tele-bereik en de flamingo’s houden zich verre van de weg.

Ach, in Afrika heb ik zulke mooie foto’s van flamingo’s van dichtbij gemaakt, dus ik ben niet greedy.

Maar Ferry, liggend op z’n rug (sit-ups) zag een stuk of 6 overvliegen. Hij zei dat vol ontzag!

Ze hebben niet op mij gewacht al poserend. Flauw hè?

Ik probeer al een week online, via de klm app, onze plaatsen in het vliegtuig te wijzigen naar stoelen met meer comfort.

Ik weet waarom het niet lukt, dus stonden wij vanmorgen om 08.00 uur voor de deur van het KLM kantoor. Dicht!

En oom Google had gezegd: zaterdag open van 08.00 uur - 16.30 uur.

Oh well! 

Maandag dan maar.

We zijn gedeeltelijk met onze afscheidstoer bezig, dus de laatste keer cappuccino met appeltaart bij Coral Estate

De cactussen groeien dwars door het dak

 ….En we zijn gaan zwemmen en zonnen bij Daaibooi.

Degene die het geld kwam innen voor de stoelen, maakte ons attent op de koude kokosnoten voor  7.50 Ang per stuk.

Ik vertelde dat langs de weg ik zelf mocht bepalen hoeveel ik wilde betalen per kokosnoot.

“Geef maar wat jij wilt, Dushi’ Dus gaf ik 3,50 Ang. Ferry lust het eigenlijk niet.

We maken hier geen vrienden mee..I wonder why 

Nadat we bij Daaibooi vandaan kwamen, zijn we gereden naar Campo Alegre.

Ik weet nog dat Duncan en Dorothy daar langs reden, om mij het fenomeen te presenteren.

En dat hij toen vertelde dat er voornamelijk Venezolaanse en Colombiaanse vrouwen daar verbleven.

Zij hadden (hebben?) geen pooier, maar spaarden elke cent, om een bruidsschat te kunnen hebben, wanneer ze gingen trouwen.

In-triest natuurlijk!

Het is niet duidelijk of CA nog in bedrijf is.

Het toonde 60 jaar geleden ook niet toegankelijk, maar we zagen toen wel een vrouw uit het kamp komen en in een auto stappen.

En aldus vertrokken wij ca 17.00 uur naar de Heren aan zee voor cocktails 

Lekker hoor!

Ferry een Piña Colada en ik een Pornstar Martini

Voor het eten hadden we een reservering bij Komè.

Wij dachten Kriyoyo te gaan eten, maar nee!

We hadden het al kunnen begrijpen, toen we naar binnen liepen en de arrogante manager of eigenaar ontmoetten. We zijn gaan zitten en hebben het menu bekeken. WAUW! Daar werden we heel gefrustreerd van. Een voorgerecht kostte ca 35 Ang en een hoofdgerecht minstens 50 Ang.

Er er was niks locals bij.

We hebben besloten om weg te gaan, maar we waren wel teleurgesteld.

Toen bleken dus alle restaurants die wij zagen in Pietermaai,  prijzig te zijn.

Uiteindelijk eindigden we weer bij La Bohème in Punda en waren we op tijd in het appartement voor ‘Wie is de mol’.